يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ نه چنانست كه ايشان ميگويند ، كه اللَّه بىعيب كند ، و بىعيبى باز نمايد آن كس را كه خواهد . آن گه گفت : وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا يعنى كه اگر خويشتن را به بىعيبى نستايند گناه كسى ايشان را نيالايد ، و ايشان را باندازهء فتيلى از جرم كس نگيرند . فتيل ، النّواة ، هو القشرة الرّقيقة الّتى حولها ، و قيل هو ما فتلته بين اصبعيك من وسخ و عرق . آن گه گفت يا محمد ! انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ در نگر كه چون دروغ بر اللَّه ميسازند ، به آنكه ميگويند : گناه ما آمرزيده است ، و ما پسران و دوستان اللَّه‌ايم . و گفته‌اند : دروغ كه بر اللَّه ميساختند آن بود كه دروغها ميگفتند ، و آن را از تورات مىحكايت كردند . وَ كَفى بِهِ إِثْماً مُبِيناً - اى كفى بما قالوا اثما مبينا . أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ - اقوال مفسّران مختلف است در معنى جبت و طاغوت . عكرمة گفت : نام دو صنم‌اند كه در ميان مشركان معروف بودند ، و آن را عبادت ميكردند ، ضحاك گفت : جبت اينجا حيى اخطب است و طاغوت كعب اشرف . هر دو حاكمان جهودان بودند و سران ايشان . قومى گفتند : جبت نام بتان است و طاغوت نام سدنهء بتان . و سدنه خدمتكاران و تيمارداران باشند . و گفته‌اند : جبت نامى است كهانت را ، و طاغوت نامى است هر چه را بپرستند جز از خدا . و گفته‌اند هر چه اللَّه تعالى آن را حرام كرد آن را جبت گويند ، و به قال النّبيّ ( ص ) : « العيافة و الطّرق و الطّيرة من الجبت » . العيافة زجر الطّير ، و الطّرق الضّرب بالحصى ، و هو ضرب من الكهانة . قال الشاعر : لعمرك ما تدرى الطّوارق بالحصى * و لا زاجرات الطّير ما اللَّه صانع امّا سبب نزول اين آيت آن بود كه : كعب اشرف بعد از واقعهء احد به مكه